پرورش  شخصیت نوجوان را در مر حله اول نوجوا نی وبلوغ  در درجه ی اول اهمیت قرار می دهیم و حتی  ان رااز تربیت علمی

 او مهم تر می شنا سیم . زیرا مقتضای سن او  تشخیص طلبی است ونوجوان می خواهد مو قعیت خود را نسبت به دیگران ممتاز و

مشخص می سازد.

این امر در این دوره ازاین دید مهم است که دوره ی اینده سازی است دوره ی علاقه مندی نوجوان به ترقی ورشد و پیشرفت است.

او می خوا هد به سوی کمال مطلوب حرکت کند و در این حرکت تا سر حد بی نهایت به پیش رود.از جهت دیگر نوجوان در

شرایطی است که دیر یا زود ، ولی به تدریج باید وارد اجتماع شود در بین افراد زندگی کند به راز و رمز حیا ت جمعی دست یابد

و از آداب ورسوم و از فنون آن آگاهای یابد .

بزرگترها باید شناخت خود ،شان خود وآگاهی های لازم را به نوجوان بدهند و در رشد و پرورش ابعاد وجودی اش همت گمارند .